از جام کینه ام چو رود مست و خون چکان

حیرت ملازم گل رخساره کسی است

دیوانه گی نتیجه نظاره کسی است

می بارد از رخش که ستمگاره کسی است

غمخوار نیست هر که بود غمگسارجوی

بیچاره آن که منتظر چاره کسی است