مصرع نخست · شماره 7
ز شکوه های جفایت دو کون پر شد، لیک
شاعرعرفیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 7 از «غزل شماره ۱۰۶ - زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است...» است.