کس نمی پیچد ز عرض مهر عرفی، منع بس

عهد این شوریده سر مشکن به خشت کوی دوست

از کمال خرمی عاشق نگنجد در کفن

گر نسیمی آید و گوید که دارم بوی دوست

من ز دل پرسیده ام ، او می شناسد خوی دوست