شادیست که او را سر و برگ سفری هست

آن دل که پریشان شود از ناله ی بلبل

در دامنش آویز که با وی خبری هست

هرگز قدم غم ز دلم دور نبودست

تا گفت خموشی به تو راز دل عرفی

دانست که از ناصیه غمازتری هست