ز فیض طبع کسی بهره ساز شد عرفی

وگر نیست سخن در جهان که خودرو نیست

علاچ زخم نه بازوی چاره خواست کند

سرم که همدم درد است بار زانو نیست

وگر نه چون دگران شاعر است، جادو نیست