آتشین مرغ دلم را می دهد صد بال و پر

زان کلید این جا شکست و قفل بر در گذاشت

راحت آمد تا گشاید قفل اندوه از دلم

از کلید و دست خود یک مشت خاکستر گذاشت

در گلستانی که جبریل امین شهپر گذاشت