سرم در سر می پرستان مست

ز خامان افسرده جوشی بر آر

که افسرده صحبت زاهدم

خراب می و ساغر و شاهدم

که جزمی فراموششان هر چه هست

به می گرم کن جان افسرده را

که می زنده دارد تن مرده را