بده ساقی آن مایه زندگی

بیفکن مرا در شط باده ای

بکن شستشوی من از لای می

مرا غرق میکن بدریای می

دمی وارهانم ز دل مردگی

دل و جان من شد بفرمان تو

چه جان و چه دل جمله قربان تو