مجرد کن از قید دنیا مرا

علاج مرا کن که دیوانه ام

مقیم خرابات و میخانه ام

ازین بیکسی کن دل آسا مرا

دلم را بیک جرعه می شاد کن

مرا از غم دهر آزاد کن

از آن می که خورشید شد ذره اش