بر خویش بسوز گو سپندی

خود گوی که در چه میتوان بست

آن دل که ز مهر دوست کندی

آن کو نبرد ز عشق شوری

چشم من و روی بی نظیری

گوش من و حرف دلپسندی

از بهر شکار خلق هر سو