این جان حزین و چشم نمناک

واقف نه ای از فروغ رویت

کان شعله چه میکند به خاشاک

جز با غم تو نمی شکیبد

دیگر نشود به هیچ خورسند

خاطر که گرفت خو به تریاک

تا سایه به خاک ما فکندی