از آن نام تو بر زبان می نراندم

بهر حال دریاب فصل خزان را

فراموش کردند از مهربانی

چه افتاد یاران نامهربان را

که میسوخت نام تو کلام و زبان را

رضی این چه شور است در ناله تو

که از هوش بردست پیر و جوان را