بندیم ز شکوه لب و لیکن

مردیم و نکرد چاره ما

دادیم به کفر زلفش ایمان

شاید که شود کفاره ما

خون میچکد از نظاره ما

بااینهمه غم، نمیشود آب

آه از دل سنگ خاره ما