در مزاقم حسرت آن لب چو شیر و شکر است

راست بنگر جانب این پیره زال کج نهاد

کاین جلب پیوسته رنگین پار خون شوهر است

در فراقم یاد آنشب همچو آب و آتش است

از خرابات و حرم چیزی نشد حاصل رضی

اینقدر معلوم شد کان نشئه جائی دیگر است