ما حصلی خود نداشت غیر ندامت

حیف که اوقات ما تمام هبا شد

عمر گرانمایه صرف چون و چرا شد

حیف ز عمری که صرف مهر و وفا شد

آنکه جمال تو دید بی دل و دین گشت

و آنکه وصال تو یافت بی سر و پا شد