یار شد اغیار و روزگار دگر شد

حیف ز عمری که صرف مهر و وفا شد

آنکه جمال تو دید بی دل و دین گشت

و آنکه وصال تو یافت بی سر و پا شد

روزی کافر مباد آنچه به ما شد

دین و دلی داشتیم و خاطر جمعی

زلف پریشان و چشم مست بلا شد