پیش تو پستیم و یا هوی بلندی میزنیم

حسن تو بی تاملم از هوش میبرد

با آنکه در نگاه تو من بی تاملم

اندک اندک بر سر کوی تو فندی میزنم

هر چه می گوئیم از آن میدهد سرها بباد

بر در اندیشه زین پس قفل و بندی میزنیم

تو زما مشنو سخن با ما مگو و ز ما مپرس