عمر مسیحا پیشش نیرزد

ای حیف از دل ای وای بر من

تا چند باشی همچون قلیواچ

در راه عرفان نه مرد و نه زن

روزی بسر با دلدار کردن

یاری که پنهان از جسم و جان است

در دیده دل دارد نشیمن