چند گیرم ز غم به دندان دست

چون توان برد دین ودل ز میان

چند از حسرت سراپایت

بی سر و پا شویم و بی دل و جان

آه از دست آن لب و دندان

سرو آزاد جان از ین غم داد

که گرفتار توست پیر و جوان