همه زنار بر میان بندی

پایمالت چه آسمان چه زمین

چند از حسرت سراپایت

بی سرو پا شویم و بی دل ودین

بشنوی حرفی از گوشه نشین

سر به چرخش فرو نمی آرم

گر سرم ز آسمان رسد به زمین