در خلوت او دورتر از هجر رضی وصل

صد خرمن ازین دانش و پندار نبیزی

گر اینت بود عشوه چه دلها که نسوزی

ور اینت کرشمه است چه خونها که نریزی

اینجاست که اصلا نتوان کرد تمیزی