بلاست اینکه تو بد نیک و نیک بد دانی

بمال و جاه چه نازی، که شخص نمرودی

بخورد و خواب چه سازی که نفس حیوانی

تمیز نیک و بد از هم نکردنت سهل است

درین جهان ز تو حیوان بجان خود مانده

که ره بسی است ز تو تا جهان انسانی

بغیر انسان هر چیز گویمت شادی