بغیر انسان هر چیز گویمت شادی

بلاست اینکه تو بد نیک و نیک بد دانی

درین جهان ز تو حیوان بجان خود مانده

که ره بسی است ز تو تا جهان انسانی

بغیر آدم هر چیز خوانمت آنی

چه جانور کنمت نام مانده ام حیران

بهیچ جانوری غیر خود نمیمانی