ز روی لطف بگوئید تا دگر نشود

چرا همیشه مرا داری اینچنین بیمار

رفیق طره پریشان نشسته بر بالین

طبیب دست همان کشیده از بیمار

طبیب رنجه، که ما را گذشت کار از کار

بکار خویش فرو مانده ام نمیدانم

گره بکار من ز سبحه است یا زنار