کرده از جان خویشتن سیرم

شده نخجیرم از کف و مانده

چشم بر نقش پای نخجیرم

محنت روزگار گرسنه چشم

بسکه شایسته ام به ناشایست

گبر و ترسا کنند تکفیرم

در غمش سوختیم و در نگرفت