جرمم همه آنکه، شخص ادراکم

تا کی سوزم، نه مرغ بریانم

هرگز نشوم به کام دل روشن

گوئی که چراغ تیره روزانم

عیبم همه آنکه، عین عرفانم

از خاطر شادمان، پراکنده

مجموعه خاطر پریشانم