میدان توست مشرق و مغرب خوش آنگهی

میدان بگام توست ببر گوی از میان

بی زخم تازیانه و بی زحمت کمند

گردیده رام توسن گردونت را از آن

هر ناخوشی که هست تو برداری از میان

هر گه که عزم بازی چوگان کنی ز شوق

دلها جهد چو گوی بمیدان جهان جهان