تو زهر دشمنانی و پا زهر دوستان

تیغت هنوز نامده بیرون از نیام

برداشته خدای عدوی تو از میان

از خشم جانستانی و در لطف جانفرا

مردی ز دوستان تو در خصم لشگری

یک از سپاه تو جمعی ز دشمنان

تعمیر کرده ای چو سکندر تو بر و بحر