بی ادبی است موسی ام، ره بدهی به طور خود

زان که تذرو این چمن، طمعه زاغ می خورد

از چمنی نمی برد، نعمت برگزیده را

آن که وظیفه ثمر، از همه باغ می خورد

کو لب شعله می گزد، شمع و چراغ می خورد

این چمن محبت است، الحذر ای بهشتیان

بوی گل بهشت ما، مغز دماغ می خورد