زخم ما مرهم و الماس به هم نشناسد

یا رب آن کس که کند تهمت شادی بر من

تا ابد کام دلش لذت غم نشناسد

با شهیدان شهادت که غم راز لبم

دل عرفی بود آسوده ز هر بود و نبود

دو جهانی که وجود است، عدم نشناسد