در به در شعله به دنباله خس می گردد

ناله ای می کشم از درد تو گاهی، لیکن

تا به لب می رسد، از ضعف نفس می گردد

بندهء عشقم و آیین دیارش، کانجا

از قبول است، نه از حیله، که عرفی همه شب

می کشد باده و همراه عسس می گردد