عشوه و ناز و تغافل که تراود از تو

این صفا حسن و محبت ز هم اندوخته اند

این دو شمع اند که از یکدگر افروخته اند

شیوه ها را همه گویی ز هم آموخته اند

ما فرو رفته به بحر غم بی پایانیم

جامه ما نه به اندازهء ما دوخته اند