مگر آن جمع که از آتش دل سوخته اند

ما فرو رفته به بحر غم بی پایانیم

جامه ما نه به اندازهء ما دوخته اند

دفع لب تشنگی از شعله نکردست کسی

بندگان تو که درعشق خداوندانند

دو جهان را به تمنای تو بفروخته اند

عرفی آنان که ز تحقیق مسایل مست اند