مبین به عجز زلیخا، مصاف عشق است این

که چون فغان من از درد می خیزد

نه مرد باده عشقی ، وکر نه در طلبت

فغان ز جوش خم لاجورد می خیزد

که گرد فتنه ز بنیاد مرد می خیزد

به بزم کعبه روان کم نشین، کزان مجمع

همیشه مردم بیهوده گرد می خیزد