هئوز سایه نشین آفتاب حسن ز زلف

که کوس بی ادبی بر در صنم می زد

هنوز حسن نگاری ندیده بود صلاح

که ترک غمزه به دل ناوک ستم می زد

گرفته دست بر آن زلف خم به خم می زد

به جان دوست که فصاد غمزه نیش نداشت

که آتش از رگ بیماریم علم می زد