ز ذوق درد، بیرونم ، درون را مشتعل دارد

سراپای وجودم در محبت ، حال دل دارد

فغان از جلوه حسنی که دل های شهیدان را

ز ننگ آرمیدن های حیرانی خجل دارد

گل امید ما را آفت پژمردگی نبود