که باغ آرزوی ما هوای معتدل دارد

فغان از جلوه حسنی که دل های شهیدان را

ز ننگ آرمیدن های حیرانی خجل دارد

گل امید ما را آفت پژمردگی نبود

به عهد حسن او گاه تبسم بینی از دل ها

که گویی مرده صد ساله در سینه دل دارد

یکی صد شد عذاب اهل عصیان،کز لحد عرفی