پر زهر دهد ساغر و شیرین نکند لب

آن دل که به هجر تو ز آرام برآید

زودش به مصیبت زدگی نام برآید

آن حوصله ام گو که به این جام برآید

آتش به غم جان بگرفته است که از تن

تا حشر اجل گر کند ابرام برآید