ز نام توبه آیینه ام زنگ می گیرد

ز بوی باده دلم آب و رنگ می گیرد

ز محتسب مکن اندیشه ، زود باده بیار

که او گناه بر اهل درنگ می گیرد

دلم ز کوی خرابات دور کرده، هنوز