هزار قافله جان، صبا نمی آرد

به عالمی کندم آفتاب فتنه کباب

که کس پناه به ظل هما نمی آرد

دل اجل شکند ور نه کو دمی کز دوست

ازان به میکده برگشتم ازحرم، کانجا

کسی کرشمه زرق و ریا نمی آرد

بگفته شکر تو عرفی ، نمی شود تسلیم