کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 12

گو دوستدار من بود، تا بی سبب نباشد

چهرهٔ عرفیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 9

    گو سلسبیل و رضوان، می باش و می دهنده

    #
  2. 10

    در مجلس شرابی، کان نوش لب نباشد

    #
  3. 11

    روزی به قتل عرفی، گر پرسدت فضولی

    #
  4. 12

    گو دوستدار من بود، تا بی سبب نباشد

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «غزل شماره ۲۱۹ - صد غم دمی بزاید، کانرا سبب نباشد...» است.