گرفتم آن که کسی کیمیاگری داند

ز پا در افتد و بر خاستن محال بود

کسی که رهروی عشق سر سری داند

به زر چگونه توان لعل آفتاب خرید

بر آن تتبع حافظ رواست ، چون عرفی

که دل بکاود و درد سخنوری داند