که لاف حوصله زد، گو بیا و ببین، که دلم

جهان جهان غمش از هر شکن فروریزد

شکاف گریه دلم را رها کن، از غیرت

که خوشه خوشه زمژگان من فروریزد

حدیث عرفی خونین کفن فروریزد