به جیب جلوه طاووس باغ می ریزد

به جوش عشق بنازم که از شکاف دلم

به جای قطره خون درد و داغ می ریزد

زکات مایه رزق من است آن که فلک

ضمیر روشن ما بین که ظلمت عرفی

به دامنش گهر شبچراغ می ریزد