آسودگان حیات دگر آرزو کنند

این است التماس که ما را پس از وفات

رندان باده نوش به می شست و شو کنند

نازم به غمزه اش که ز شوق خدنگ او

عرفی چه بیم داری از آسیب دلبران

بگذار تا به جان تو ناخن فرو کنند