عنایت تو چنان زد صلای معموری

که عقل معرفت آموز در جواب نماند

هدایتی که ز تزویر امتان عناد

امید معرفت آموزی از کتاب نماند

که در دیار محبت دل خراب نماند

ته پیاله حسن تو را مه کنعان

چنان کشید که رشحه ای به آفتاب نماند