سری خم کرده و در دامن پیمانه می گرید

بنازم شیشه می را ، که خوش مستانه می گرید

کسی کش کام دل شدآشنای لذت ماتم

چنان گر نوحه سازی گرید، از افسانه می گرید

دل خود را به آن خوش می کند، حسرت کش دنیا