بمانیم و با تو گزینیم رنج

که ما را دل از بوم و آرامگاه

چگونه بود شاد بی روی شاه

همه بوم آباد و فرزند وگنج

زمانه نخواهیم بی تخت تو

مبادا که پیچان شود بخت تو

همه با توآییم تا روزگار