فنا گلچین و ما گل، عنچیه هم پر بار کی ماند

فلک سای و غم صهبا،کسی هشیار کی ماند

مگو صافی به از خلوت، نداند باغ و بستان را

درش گر باز باشد، روی تو، دیوار کی ماند

منم دایم صلاح اندیش کارافتادگان، لیکن