مچش که شعبده میزبان دهر بلند است

بود که فال مراد تو زین رساله بر آید

بنوش جامی و آسوده شو ز وسوسه غم

چه غم خوری که چه سان کارت از حواله برآید

اگر به زهرنیالوده یک پیاله برآید

بدین جمال اگر بگذری به سوی گلستان

ز گلبنش گل و برگ هزار ساله برآید